ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ: ΔΟΚΙΜΙΑ

στις

Περί έρωτος, η σκηνή του θεάτρου οφείλει περισσότερα στον έρωτα από ό,τι η ζωή του ανθρώπου. Διότι στη σκηνή, ο έρωτας είναι πάντοτε θέμα κωμωδιών και μερικές φορές τραγωδιών, αλλά στη ζωή προκαλεί πολύ κακό, άλλοτε σα σειρήνα και άλλοτε σα μαινάδα…..οι στρατιωτικοί είναι επιρρεπείς στον έρωτα: νομίζω με τον ίδιο τρόπο που είναι επιρρεπείς στο κρασί, γιατί οι κίνδυνοι συνήθως ζητούν να πληρωθούν με ηδονές…. 

Περί εκδίκησης, η εκδίκηση είναι ένα είδος άγριας δικαιοσύνης. Ο άνθρωπος την ώρα της εκδίκησης γίνεται ίσος με τον εχθρό του, αλλά προσπερνώντας το άδικο γίνεται ανώτερος, γιατί η συγνώμη χαρακτηρίζει τον πρίγκιπα…. Ο άνθρωπος που αδικεί το κάνει για να αποκτήσει κέρδος ή ηδονή, τιμή ή χρήμα και τα όμοια. Γιατί λοιπόν θα πρέπει να θυμώσω με έναν άνθρωπο επειδή αγαπάει τον εαυτό του περισσότερο από εμένα; Ένα είναι σίγουρο: ο άνθρωπος που μελετά την εκδίκηση, κρατάει τις πληγές του ανοιχτές, πληγές που αλλιώς θα έκλειναν και θα θεραπεύονταν. 

Περί υποψίας, οι υποψίες είναι ανάμεσα στις σκέψεις όπως οι νυχτερίδες ανάμεσα στα πουλιά: πετούν πάντοτε την ώρα του λυκόφωτος. 

Δοκίμια 

Εκδόσεις: ΖΗΤΡΟΣ 

Αριθ. 10 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *