ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ: Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ

στις

Σταματήσαμε πια, είμαστε στα χαρακώματα. Ένα τέλος και συνάμα μια αρχή. Αρχή στην πρωτοδοκίμαστη ζωή στα χαρακώματα. Ήταν μέρες που έλεγα πως μπα, δεν είναι να τελειώσει ποτέ ετούτο το περπάτημα. Θα γεράσω περπατώντας…… κουρασμένος από μοναξιά, είπα να σου στορίζω κάπου κάπου τις εντυπώσεις μου….. Είναι παρηγορητικό να ξέρεις  πως κάποιος δικός σου είναι κοντά σου την ώρα που ζεις τις πιο κρίσιμες στιγμές της ζωής σου…….θα το έχεις προσέξει….κάθεσαι με τον άνθρωπό σου σε μια καμαρούλα που δεν είναι κανείς άλλος, κανένας από τους δυο δε μιλά, καθένας είναι παραδομένος στους λογισμούς του. Μπορεί να μη συλλογιέται τίποτα συνειδητά. Τότε είναι η πιο σπουδαία στιγμή, γιατί η ψυχή σου, λεύτερη σα χελιδόνι, ξεφεύγει και ανταμώνει την απέραντη ψυχή του κόσμου και χάνεται και χωνεύει μέσα της αδερφικά……. 

Τούτες τις ξέχωρες ώρες, που η ζωή μου είναι τόσο κοντά στο θάνατο και τα χέρια μου είναι τόσο μακριά από τα δικά σου….. Είμαστε στ΄ αλήθεια λοιπόν τώρα στο Μέτωπο, το άγνωστο, το γεμάτο μυστήριο και τρομάρα. Μια κρύα τρομάρα, που έρχεται και κρούει τη ψυχή μας για πράγματα που δεν ξέρουμε ακόμη…..    

Η Ζωή Εν Τάφω, Στρατής Μυριβήλης 

Εκδ.  Βιβλιοπωλείο της « Εστίας» 

Αριθ. 611 

Σκάναρε και ακολούθησε το νήμα της έρευνας:

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *