ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΟΣ: Ο ΧΟΡΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

στις

Στο παγωμένο Παρίσι, η εικοσάχρονη Χριστίνα προσπαθεί να επιβιώσει. Θέλει να γίνει ηθοποιός, αλλά πρέπει να εξασφαλίσει πρωτίστως στέγη και φυσικά φαγητό. 

Le jardin 

Χιλιάδες και χιλιάδες χρόνια,  

δε θα ‘ φταναν, 

για να πούνε, 

το μικρό δευτερόλεπτο της αιωνιότητας, 

τότε που με φίλησες,  

τότε που σε φίλησα, 

ένα πρωί στο φως του χειμώνα, 

στο Παρκ Μονσουρί, στο Παρίσι, 

στο Παρίσι, 

πάνω στη γη, 

στη γη, που είναι ένα άστρο. 

Jacques Prevert 

« Είναι φορές που οι μέρες μου με πληγώνουν, πονάω, και τις νύχτες μένω μόνη στο δωμάτιό μου και κλαίω. Το πρωί όταν ξυπνάω, ξαναπιάνω τον ταύρο από τα κέρατα και ορμώ στη μάχη. Θέλω τόσο πολύ να σκαρφαλώσω σε μια κορυφή, να γίνω σημαντική!» 

« Η ρόδα είχε γυρίσει. Σε λίγο θα ερχόταν η άνοιξη και θα αγκάλιαζε όλο το Παρίσι, την καινούρια της ζωή, το Γιάννη, την Ειρήνη. Μακρινό το χθες, οι παντόφλες, τα δημόσια λουτρά, το σιδέρωμα. Τώρα ο έρωτας, το θέατρο, η φιλία.»  

Ο χορός της ζωής, Ζωρζ Σαρή 

Αρ.481 

Εκδ. Πατάκη 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *