ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

στις

‘Ελ Κλάσικο’. Το μεγαλύτερο παιχνίδι του Ισπανικού πρωταθλήματος και ένα από τα σημαντικότερα της Ευρώπης με δύο εκ των λαοφιλέστερων ομάδων παγκοσμίως. Καταλανοί εναντίον Καστιγιάνων. 

Οι οπαδοί της Μπαρτσελόνα ήταν ανέκαθεν αριστεροί, ενώ εκείνοι της βασίλισσας φιλοδεξιοί. Ωστόσο, η κόντρα μεταξύ των δύο ομάδων «φούντωσε» για τα καλά όταν ο δικτάτορας Φράνκο όρισε ως κέντρο εξουσίας του τη Μαδρίτη, απαγορεύοντας σε Καταλανούς και Βάσκους να χρησιμοποιούν τις τοπικές διαλέκτους και να τιμούν τα ήθη και τις παραδόσεις τους. Όταν το 1936 ο στρατός δολοφόνησε τον πρόεδρο της Μπαρτσελόνα και ηγέτη του αριστερού κόμματος της Καταλωνίας, Γιοζέπ Σουνιόλ, οι Καταλανοί μίσησαν τον Φράνκο και μαζί μ’ αυτόν τη Ρεάλ. Η Ρεάλ ήταν η αγαπημένη του ομάδα και ο δικτάτορας χρησιμοποιούσε τις επιτυχίες της για την προπαγάνδα του. Το γήπεδο της Μπαρτσελόνα έγινε τόπος διαμαρτυρίας εναντίον του φασιστικού καθεστώτος μιας και ποτέ κανείς από τους ανθρώπους του Φράνκο δεν τόλμησε να πατήσει το πόδι του εκεί. 

Η σημαία της περιφέρειας είναι πάντα εκεί, στο «Καμπ Νόου», για να στηρίζει την παρέα του Μέσι και να θυμίζει σε όλους τους Καταλανούς τη σημασία της ομάδας. Η Μπαρτσελόνα είναι κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος, όπως λέει και το έμβλημά της, και στο επερχόμενο δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στηρίζει απόλυτα την διεξαγωγή του χωρίς να παίρνει θέση.  

Ο πρώην τεχνικός της Μπάρτσα, Πεπ Γκουαρντιόλα, έστειλε το δικό του μήνυμα σε όλους τους συμπατριώτες του. «Δεν έχει να κάνει με την ανεξαρτησία. Έχει να κάνει με το δικαίωμα της ψήφου. Δεν πρόκειται για την ανεξαρτησία μας, αλλά για τη δημοκρατία. Οι ανάγκες του 20ου αιώνα είναι διαφορετικές από αυτές του 21ου. Οι ευχές και οι επιθυμίες του λαού του 21ου αιώνα είναι διαφορετικές από αυτές των ανθρώπων του 20ου αιώνα, ειδικά μετά το τέλος της δικτατορίας». 

Η δημοφιλής ομάδα αφήνει να εννοηθεί πως υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες της τοπικής κυβέρνησης για το δικαίωμά της να αποφασίζει για το μέλλον της αυτόνομης περιοχής. 

«Η Barça παραμένει πιστή στην ιστορική δέσμευση της υπεράσπισης της χώρας, της δημοκρατίας, της ελευθερίας έκφρασης και του δημοψηφίσματος», τονίζεται στην ανακοίνωση της διοίκησης του συλλόγου. 

«Η Barça καταδικάζει κάθε πράξη που μπορεί να εμποδίσει το δικαίωμα του αποφασίζειν και την ελευθερία έκφρασης», τονίζεται στο ίδιο κείμενο. Η καταλανική ομάδα με την ανακοίνωσή της εκφράζει την στήριξή της στα πρόσωπα, τις οντότητες και τους θεσμούς «που εργάζονται για να εγγυηθούν αυτά τα δικαιώματα», εξηγεί η διοίκησή της στην ανακοίνωση. Γίνεται σαφές πως η ομάδα θα υποστηρίξει τη γνώμη της «πλειοψηφίας των Καταλανών» και τονίζεται πως ο τρόπος έκφρασης αυτός ήταν πάντοτε «κόσμιος, ειρηνικός και παραδειγματικός». 

Ερυθρός Αστέρας – Παρτιζαν. Η πολιτική διαμάχη ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων γεννήθηκε το 1945 στην ενωμένη Γιουγκοσλαβία και συνεχίζεται αμείωτη μέχρι σήμερα σε Σερβικό έδαφος.  

Ο Ερυθρός Αστέρας ιδρύθηκε από τον κομμουνιστικό συνασπισμό της εποχής για να ακολουθήσει λίγο αργότερα η ίδρυση της Παρτίζαν από το στρατό της Γιουγκοσλαβίας. Με τον καιρό οι «μάχες» μεταξύ τους εξελίχθηκαν σε «μάχες» μεταξύ του Υπουργείου Εσωτερικών και του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης. Στην κόντρα των δύο ομάδων υπάρχει και ελληνικό χρώμα, καθώς οι οπαδοί του Αστέρα είναι αδελφοποιημένοι με τους οπαδούς του Ολυμπιακού ενώ οι οπαδοί της Παρτίζαν με αυτούς του Π.Α.Ο.Κ.. 

Το «derby della capitale» (ντέρμπι της πρωτεύουσας) είναι το ντέρμπι με την μεγαλύτερη ένταση στην Ιταλία. Ρόμα εναντίον Λάτσιο, γνωστό και ως ντέρμπι της Αιώνιας Πόλης.  

Η κόντρα μεταξύ τους ξεκίνησε όταν ο δικτάτορας Μουσολίνι, θέλοντας να δημιουργήσει μία δυνατή ομάδα που θα ανταγωνιζόταν τις μεγάλες ομάδες του Βορρά, προχώρησε στην συγχώνευση των ομάδων της Ρώμης Ρόμαν, Άλμπα Αουντάτσε και Φορτιντούτο. Από την τριπλή αυτή συγχώνευση δημιουργήθηκε η Ρόμα. Η Λάτσιο, η οποία υπήρχε ήδη σαν ομάδα, δε δέχτηκε να συμμετάσχει στην συγχώνευση (κατάφερε να την «σώσει» ο φασίστας στρατηγός Τζιόρτζιο Βακάρο) και συνέχισε μόνη της. Ύστερα από εκείνο το σημείο, γεννήθηκε η αντιπαλότητα ανάμεσα στους οπαδούς των δύο ομάδων. Σήμερα, ο «πυρήνας» των οπαδών των «τζαλορόσι» είναι του αριστερού ή του κεντρώου χώρου, ενώ οι «γαλάζιοι» tifosi είναι δεξιοί ή ακροδεξιοί, με περιστατικά ρατσιστικής συμπεριφοράς να σημειώνονται κατά καιρούς. 

Η κόντρα μίσους της Σκωτίας μεταξύ Σέλτικ και Ρέιντζερς, λόγω της μακροχρόνιας αντιπαλότητας των δύο ομάδων της Γλασκώβης, ονομάζεται “the Old Firm”.  

Η ποδοσφαιρική τους κόντρα ξεκίνησε τον 20ο αιώνα, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί συνέχεια της θρησκευτική διαμάχης μεταξύ Προτεσταντών (Ρέιντζερς) και Καθολικών (Σέλτικ). Επίσης, κατά βάση, οι μεν είναι Ρεπουμπλικανοί οι δε Ενωτικοί, από τη μία Σοσιαλιστές, από την άλλη Συντηρητικοί. Ένα τεράστιο χάσμα χωρίζει τις δύο ομάδες. Οι «μπλέ» είναι κυρίως εθνικόφρονες (ιθαγενείς Σκωτσέζοι), ενώ οι «πράσινοι» Ιρλανδοσκωτσέζοι, γι’ αυτό και στο γήπεδό τους κυματίζουν σημαίες της Ιρλανδίας και όχι της Σκωτίας. 

Στη Γερμανία διακρίνονται δύο ντέρμπι. 

Οι μικροί οπαδικοί πυρήνες «Εθνική Αντίσταση της Ντόρτμουντ» και «Μέτωπο της Μπορούσια» έχουν δώσει ένα ακροδεξιό στίγμα στις κερκίδες των οπαδών της Ντόρτμουντ. Αντιθέτως οι οπαδοί της Σέντ Πάουλι στο Αμβούργο χαρακτηρίζονται ως αντιρατσιστές, αντιφασίστες, αντισεξιστές, ροκάδες και κάθε αγώνας της ομάδας τους είναι γιορτή ανεξαρτήτως αποτελέσματος. Ένα ακόμη πολιτικό ντέρμπυ είναι αυτό μεταξύ της Χάνσα Ρόστοκ και Σέντ Πάουλι.

 Κύπρος 

Στην Κύπρο, η μεγάλη κόντρα παρατηρείται μεταξύ ΑΠΟΕΛ και Ομόνοιας. Από τη μία οι δεξιοί και ακροδεξιοί «κυανοκίτρινοι» και από την άλλη οι αριστεροί και ακροαριστεροί «πράσινοι».   

Πριν από τους παγκύπριους αγώνες στίβου στην Κύπρο, το 1948, ζητήθηκε από τις ομάδες να υπογράψουν την υποστήριξή τους στη δεξιά παράταξη στον ελληνικό εμφύλιο και να καταδικάσουν τη δράση των αριστερών. Το σωματείο του ΑΠΟΕΛ απέστειλε χαιρετισμό στην ελληνική κυβέρνηση με ευχές να τερματισθεί η «εθνοκτόνος ανταρσία». Μερίδα των αθλητών του ΑΠΟΕΛ αντέδρασε, αποσχίστηκε και ίδρυσε το σωματείο της Ομόνοιας. Με τον καιρό η Ομόνοια γιγαντώθηκε σαν ομάδα και έγινε η λαοφιλέστερη της Κύπρου εκφράζοντας κυρίως την εργατική τάξη. Πολλοί Κύπριοι οπαδοί μάλιστα, έκτος από τα πολιτικά συνθήματα που «εκτοξεύουν», «εισάγουν» στις κερκίδες και ξενόφερτα σύμβολα (όπως για παράδειγμα τον Τσε Γκεβάρα, σφυροδρέπανα, σβάστικες, κέλτικους σταυρούς, κτλ), πιστεύοντας ότι αυτά αντικατοπτρίζουν τις πολιτικές τους πεποιθήσεις. 

Σύνδεση πολιτικής και ποδοσφαίρου υπάρχει και στην Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια πρωθυπουργός και αντιπολίτευση έχουν δηλώσει δημόσια τις ομάδες υποστήριξης τους στο ποδόσφαιρο. Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας έχει ταχθεί με το μέρος του ΠΑΟΚ ενώ η αντιπολίτευση (δηλαδή η Νέα Δημοκρατία και ο Κυριάκος Μητσοτάκης) έχουν ταχθεί με την ομάδα του Ολυμπιακού. 

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία  κόντρας μεταξύ των κυρίων Τσίπρα/Σαββίδη και Μησοτάκη/Μαρινάκη. Κόντρα που υπάρχει τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδων. Οι ιδιοκτήτες και των δύο ομάδων κατέληξαν να βρίσκουν υποστήριξη σε πολιτικά πρόσωπα. Το μπάχαλο, που αντικρύσαμε στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδας αποτελεί περισσότερο ή λιγότερο πιστό αντίγραφο της πολιτικής μας πραγματικότητας. 

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:

Έρευνα, Γιώργος Μπίτσιος

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *