ΟΦΙΔΟΛΑΤΡΕΙΑ

στις

 Σε πολλές πρωτόγονες θρησκείες συναντάμε την θεοποίηση της μορφής του φιδιού. Στην Αρχαία Ελληνική μυθολογία, με μορφή φιδιού εικονιζόταν, ο Πύθωνας, ο δαίμονας της θύελλας Τυφωέας, η Λερναία Ύδρα κ.α. 

Της θεάς Αθηνάς, το ιερό ζώο ήταν το φίδι, επίσης του Ασκληπιού, του Απόλλωνα και του Ερμή. 

Στην Κρήτη η θεά της Γονιμότητας κρατώντας δύο φίδια στα χέρια της, γνωστή και σαν θεά των Όφεων. Στην Ινδία, συμβόλιζε το Ουράνιο Νέφος, στην Περσία ο θεός Αριμάν , δηλαδή, το πνεύμα του κακού. Στην Αυστραλία η λατρεία του Δαιμονικού φιδιού, κάνοντας τελετές για να ησυχάσουν οι ιθαγενείς, Αμπορίτζιναλς. Αυτό το έθιμο το συνεχίζουν έως σήμερα. 

Στην αρχαία Αίγυπτο και στην Δαχομέη. Στο Ουάυδαχ υπήρχε και ναός όπου υπήρχαν 50 φίδια. Στην Αμερική οι ιθαγενείς Ινδιάνοι πίστευαν πως το φίδι είχε την δύναμη να ρυθμίζει τους ανέμους. 

Ο Κουετζαλκοάτλ  ο τρομερός και φοβερός θεός των Αζτέκων ήταν ένα φίδι. 

Στην Αφρική πολλές φυλές λάτρευαν τα φίδια, επίσης στις φυλές του Αμαζονίου μέχρι και σήμερα  τα φίδια τα καλούν στις τελετές τους για να εξολοθρεύσουν τους αντιπάλους τους. Η Ολυμπιάδα,  η μητέρα του Μέγα Αλέξανδρου εμφανίζεται πολλές φορές με φίδια. Λέγεται, μάλιστα, όταν κυοφορούσε τον Αλέξανδρο κάποιο φίδι κοιμόταν μαζί της. Ο Λουκιανός μας διαβεβαιώνει τα εξής: <<Είχαν φίδια τεράστια σε μέγεθος, τόσο ήμερα και άκακα, που τρέφονταν από τις γυναίκες και κοιμόντουσαν μαζί με τα παιδιά. Ακόμη κι όταν τα πατούσαν δεν ερεθίζονταν και όταν τα ενοχλούσαν δεν οργίζονταν. Έπιναν γάλα από την θηλή, όπως τα μωρά. Υπάρχουν  πολλά εκεί στην Πέλλα>>. 

Ο Πλούταρχος επίσης μας αναφέρει, ότι,<< Η Ολυμπιάδα εμφανιζόταν με εξημερωμένα φίδια στους Βακχικούς θιάσους τα οποία έβγαιναν από τον κισσό και από τα κρυμμένα κάνιστρα και καθώς τυλίγονταν γύρω από τις ράβδους των γυναικών και τα στεφάνια, τρόμαζαν τους άνδρες>>. 

Στην κεντρική ιερουργία των Σαβαζιακών μυστηρίων του Διόνυσου, οι Θράκες στους μειούμενους, άφηναν να περάσει από τον κόρφο τους ένα ζωντανό φίδι, που αποτελούσε την ενσάρκωση του θεού. Επίσης στα μυστήρια της Σαμοθράκης τα φίδια έπαιζαν σπουδαίο ρόλο. Σε αντίθεση, με την Αρχαία Ελληνική θρησκεία, η Χριστιανική θρησκεία, άλλαξε τους διάφορους συμβολισμούς. Προκειμένου να μην έχει κανένα κοινό, με την Αρχαία παράδοση, βάζει στην σφαίρα του απαγορευμένου, ότι συμβόλιζε για τους Αρχαίους καλό. Έτσι, ο όφις γίνεται ο υποχθόνιος του κάτω κόσμου, με συμβολικές απεικονίσεις , όπως ,η αναπαράσταση του Αγίου Γεωργίου, ο οποίος, σκοτώνει τον Δαίμονα με μορφή φιδιού. Ο όφις λοιπόν, κατά την Χριστιανική θρησκεία συμβολίζει, τον Διάβολο. Το πονηρό, το οποίο θεσμοθέτησε, το έτος 540, ο πάπας Γρηγόριος ο Α΄. 

Όμως, στην Βίβλο βλέπουμε, ο Θεός προστάζει τον Μωυσή να φτιάξει ένα ραβδί στολισμένο με χάλκινα φίδια για να γίνονται καλά, όσοι, δαγκωμένοι από φίδι , θα το κοίταζαν. Στην Ελλάδα, στο νησί της Κεφαλλονιάς, έχουμε, το λεγόμενο φιδάκι της Παναγιάς, όπου θεωρείτο ιερό ζώο. Συγκεκριμένα στο χωριό Μαρκόπουλο, χρόνια τώρα, εμφανίζονται μικρά φίδια,  από την γιορτή της Μεταμόρφωσης, κι όσο, πλησιάζουν, οι μέρες για την κοίμηση της Θεοτόκου, τόσο αυξάνουν. Γεμίζουν την εκκλησία ολόγυρα, αναπαύονται πάνω στον εσταυρωμένο, στις εικόνες, στο Ευαγγέλιο, σκαρφαλώνουν στα χέρια των πιστών, χωρίς να πειράξουν κανέναν. Μετά την γιορτή εξαφανίζονται προς άγνωστη κατεύθυνση. 

Το φίδι συσχετίζεται με την ανθρώπινη υγεία. Έχει σχέση με τον κάτω κόσμο, άρα, με τους νεκρούς και την Ανάσταση. Το δηλητήριο του, χρησιμοποιείται στην φαρμακευτική, για να σώσει τους πάσχοντες. Όπως αλλάζει το δέρμα του και δημιουργείται καινούργιο, συμβολίζει την Αναγέννησής του ανθρώπου. 

Δεν είναι τυχαίο πως η ιατρική συμβολίζει το DNA με το σχήμα τους. 

Στα πρώτα, Χριστιανικά χρόνια, εμφανίζεται έντονα η Οφιολατρία με την αίρεση των Οφιτών. Οι Οφίτες ήταν μια ομάδα Γνωστικών και προσπαθώντας να εξηγήσουν τα ανθρωπολογικά ζητήματα, με βάση το θρησκευτικό πλαίσιο, σε αντίθεση με την Ιουδαϊκή θρησκεία, δημιούργησαν, την δική τους κοσμοθεωρία.  Πίστευαν, πως το φίδι χρησιμοποιήθηκε, από τον Χριστό η την σοφία του Θεού για να φωτίσει τους ανθρώπους, με τον καρπό της Γνώσης. Ο Δημιουργός, τιμώρησε τους ανθρώπους που συνενώθηκαν. Για την απελευθέρωση τους, ο Θεός απέστειλε τον Χριστό, τον οποίο, ο Δημιουργός σταύρωσε. Οι Οφίτες απέκλιναν στον Πανθεϊσμό και ήταν πολέμιοι σε καθετί, που έκανε ο Δημιουργός, όπως και ο Μωσαϊκός νόμος. 

Οι Αλχημιστές είχαν σύμβολο το φίδι που δαγκώνει την ουρά του, που σήμαινε την αέναη επιστροφή, του αέναου χρόνου και της αέναης ζωής. Σήμερα, ενώ διανύουμε την σύγχρονη εποχή μας, η λατρεία του φιδιού εξακολουθεί να επιβιώνει στην Αφρική, στην Ινδία και στις χώρες της Ωκεανίας. 

Ο άνθρωπος καταστρέφει το φυσικό του, περιβάλλον για να επιβληθεί στην φύση, παρά να ζει αρμονικά με αυτήν, τα φίδια θεωρούνται απαραίτητοι ρυθμιστές του βιολογικού κύκλου της φύσης, όπως το άκακο σπιτόφιδο, (ο λαφύτης), που θεωρείται γούρι του σπιτιού και προστατεύει τα τρόφιμα στο κελάρι από ποντίκια και άλλα τρωκτικά που παραμονεύουν. 

 Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα,  Θωμάς Κάστιας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *