ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

στις

Ο Προφήτης του Θεού, Ιερεμίας, λέει στο νεαρό αγόρι Αβιμέλεχ: “Πάρε παιδί μου ένα κοφίνι και πάνε στο χωράφι του Αγρίππα και μάζεψε σύκα να τα φέρεις στους αρρώστους του λαού, να τους ευφράνεις και να τους δώσεις μια αναψυχή!”

Εκείνος έφυγε αμέσως για το χωράφι. Ήταν ή ώρα πού βασίλευε ό ήλιος.
Και να! Ο στρατός των Χαλδαίων ήρθε και κύκλωσε την Ιερουσαλήμ. Και σάλπισε ό μεγάλος άγγελος, λέγοντας:
Μπείτε μέσα στην πόλη όλοι οι Χαλδαίοι!
Να, σας άνοιξα την πύλη!

Τότε ο Ιερεμίας πήρε τα κλειδιά του Ναού, βγήκε από την πόλη, τα έριξε μπροστά στον ήλιο και είπε:
Πάρε τα και φύλαξε τα μέχρι τη μέρα πού θα σου τα ζητήσει ό Κύριος. Γιατί εμείς δε βρεθήκαμε άξιοι να τα φυλάξουμε.

Ο Αβιμέλεχ πάλι, αφού μάζεψε τα σύκα μέσα στη ζέστη, βρήκε ένα δέντρο και κάθισε στη σκιά του για να ξεκουραστεί λίγο. Καθώς όμως έγειρε το κεφάλι του στο κοφίνι, τον πήρε ο ύπνος. Και κοιμήθηκε εβδομήντα ολόκληρα χρόνια!

Όταν ξύπνησε ο Αβιμέλεχ πήρε το κοφίνι με τα σύκα και γύρισε στην Ιερουσαλήμ. Φτάνοντας είδε ότι η πόλη ήταν γεμάτη με περίεργους στρατιώτες. Τα είχε χαμένα και ρώτησε έναν γέροντα που στεκόταν εκεί δίπλα: “Τι συμβαίνει εδώ; Που είναι ο προφήτης Ιερεμίας και όλοι οι υπόλοιποι;”

Και ο γέρος του απαντά: “Σήμερα μετά από τόσα χρόνια θυμήθηκες τον Ιερεμία και ρωτάς για αυτόν; Ο λαός είναι στη Βαβυλωνία εδώ και εβδομήντα χρόνια, αιχμάλωτος του βασιλιά Ναβουχοδονόσορ! Αλλά πως εσύ, τόσο νέος και αγέννητος τότε, ρωτάς για εκείνους που δεν πρόφτασες να δεις;”

Το απόσπασμα αυτό είναι σε ελεύθερη μετάφραση και είναι μια ιστορία που χάνεται στην παράδοση. Δεν αναφέρεται στην Παλαιά διαθήκη, αλλά πολλοί πιστεύουν ότι ήταν μέρος της. Επίσης υπάρχει η πεποίθηση σε μερικούς ερευνητές, ότι αυτή είναι η πρώτη αναφορά σε κάποιον ταξιδιώτη του χρόνου. Είναι όμως ένα ταξίδι στο χρόνο εφικτό; Μπορεί ένας άνθρωπος να ταξιδέψει στο παρελθόν ή αντίστοιχα στο μέλλον; Κάποιοι το θεωρούν εφικτό και κάνουν επίκληση σε πειράματα, επιτυχημένα και μη, μεγάλων επιστημόνων του παρελθόντος. Κάποιοι άλλοι το θεωρούν αδύνατον. Και τέλος υπάρχουν και εκείνοι που θεωρούν ότι τέτοιου είδους ταξίδια είναι εφικτά, αλλά δεν υπάρχει ακόμη η κατάλληλη τεχνογνωσία για να επιτευχθούν.

Το μακρινό 1905 ο Άλμπερτ Αϊνστάιν δημοσιεύει την θεωρία της σχετικότητας. Μια θεωρία που φέρνει τα πάνω κάτω στην αντίληψη που είχαμε για το χρόνο. Η μέχρι τότε πεποίθηση ήταν ότι ο χώρος και ο χρόνος είναι δύο διαφορετικές έννοιες που δεν είχαν ιδιαίτερη σχέση μεταξύ τους. Ο χώρος είναι ένα σταθερό “κιβώτιο” και ο χρόνος μια σταθερή ροή. Ο Αϊνστάιν το άλλαξε αυτό θεμελιώνοντας την έννοια του χωροχρόνου. Η θεωρία της σχετικότητας μας λέει με απλά λόγια ότι όσο πιο κοντά ταξιδεύουμε στην ταχύτητα του φωτός τόσο πιο αργά κυλάνε οι δείκτες του ρολογιού για μας.

Εκατομμύρια άνθρωποι τα τελευταία χρόνια έχουν αναφέρει ότι έχουν έρθει σε επαφή με εξωγήινους ή ότι έχουν δει περίεργα φώτα και ιπτάμενα αντικείμενα στον ουρανό. Ένα ερώτημα που προέκυψε σε βάθος χρόνου (πέρα απ’ το πόσο αληθείς είναι οι συγκεκριμένες μαρτυρίες) είναι αν οι εξωγήινοι είναι ταξιδιώτες του χρόνου. Αν δηλαδή είναι όντα με τόσο προηγμένη τεχνογνωσία που να μπόρεσαν να ελέγξουν το χωροχρόνο έτσι ώστε να εξυπηρετεί του σκοπούς τους. Ή αν είναι μια μελλοντική εκδοχή της ανθρώπινης φυλής που κατάφερε να κατακτήσει τη γνώση που για μας ακόμη είναι απρόσιτη και άγνωστη.

Ποια θα μπορούσε άραγε να είναι μέθοδος για να ταξιδέψει κάποιος στο χρόνο; Υπάρχουν πολλές θεωρίες και κάποιες απ’ αυτές έχουν επιστημονική βάση. Μία απ’ αυτές είναι οι σκουληκότρυπες.

H σκουληκότρυπα αναφέρεται συχνά πυκνά σε βιβλία και ταινίες. Είναι ουσιαστικά μια υποθετική τοπολογική ιδιότητα του χωροχρόνου που συνδέει δύο απομακρυσμένα σημεία στο σύμπαν. Θέλουμε με απλά λόγια να κάνουμε ένα γρήγορο -για τα δεδομένα του διαστήματος- ταξίδι στον γειτονικό γαλαξία της Ανδρομέδας; Υπό κανονικές συνθήκες κάτι τέτοιο είναι αδύνατον αφού θα χρειαζόμασταν εκατομμύρια χρόνια για να φτάσουμε εκεί. Μέσω μίας σκουληκότρυπας όμως, θα μπορούσαμε να κάνουμε αυτό το ταξίδι εφικτό!

Φυσικά κανένας έως σήμερα δεν έχει παρατηρήσει σκουληκότρυπες στο διάστημα. Υπάρχουν όμως έγκυρες λύσεις που προκύπτουν απ’ τις εξισώσεις της Γενικής θεωρίας της σχετικότητας που τις περιλαμβάνουν.

Ας δούμε σε θεωρητικό μοντέλο πώς λειτουργεί μια σκουληκότρυπα:

Όπως είπαμε μια σκουληκότρυπα λειτουργεί ως διαστημικό τούνελ για να ενώσει δύο απομακρυσμένα σημεία στο Σύμπαν. Θα ήταν μια καλή λύση για να ταξιδέψει ο άνθρωπος μέσα στον Γαλαξία αλλά και έξω από αυτόν. Επίσης θα ήταν εξαιρετική επιλογή για έναν εξωγήινο πολιτισμό για να κάνει το ίδιο ταξίδι.

Η σκουληκότρυπα εκτός από τη δυνατότητα ταξιδιού θα λειτουργούσε και ως παράθυρο, αφού θα μπορούσαμε να δούμε τι υπάρχει από την άλλη πλευρά.

Ο διάσημος αστρονόμος Κιπ Θορν ανέφερε πως για να μπορέσει να υπάρξει μια διαπερατή σκουληκότρυπα θα έπρεπε να έχουμε τεράστια ποσότητας εξωτικής ύλης, τη λεγόμενη αρνητική μάζα, η οποία θα λειτουργούσε ως αντιβαρύτητα. Αν η Γη είχε αντιβαρύτητα αυτή τη στιγμή και αφήναμε ένα μπαλάκι του τένις να πέσει απ’ το χέρι μας αυτό θα ανέβαινε προς τα πάνω.

Μπορεί η αρνητική ενέργεια να μας φαίνεται περίεργη και ξένη ως έννοια, αλλά η φυσική την δέχεται ως πιθανότητα.

Τέλος η απόσταση απ’ τα θεωρητικά μοντέλα μέχρι την πράξη και την υλοποίηση απέχει πολύ.

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό θα χρειαζόταν όση ενέργεια παράγει ο Ήλιος σε 100 εκατομμύρια χρόνια, προκειμένου να δημιουργηθεί μια σκουληκότρυπα στο μέγεθος… ενός μήλου.

Αυτό για το οποίο δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι είναι αν ένας εξελιγμένος πολιτισμός κατάφερε κάποια στιγμή να διαχειριστεί σωστά την άπειρη και αδάμαστη για εμάς ενέργεια του Σύμπαντος, κάνοντας τα ταξίδια στο χωροχρόνο εφικτά!

Μια άλλη περίπτωση ταξιδιού στο χρόνο αποτελεί μια πολύ γνωστή ιστορία που έμεινε στο χρόνο ως το πείραμα της Φιλαδέλφεια! Ένα πείραμα που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβρη του 1943 και το καλύπτει ένα μυστηριακό πέπλο μέχρι και σήμερα. Δεν υπάρχει οπτικοακουστικό υλικό και τα γεγονότα που έλαβαν χώρα στο λιμάνι της Φιλαδέλφεια εκείνη τη μέρα, βασίζονται μόνο σε μαρτυρίες. Είναι μια απόδειξη ότι η δυνατότητα ταξιδιών στο χρόνο είναι εφικτή ή έχουμε να κάνουμε με έναν ακόμη αστικό μύθο;

Η ιστορία λέει ότι το πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ ήθελε να δοκιμάσει να κάνει τα πλοία του αόρατα στον εχθρό. Και τι καλύτερο από ένα πλοίο γεμάτο με μάχιμους στρατιώτες; Ζητήθηκε η συμβολή του διάσημου φυσικού Άλμπερτ Αϊνστάιν και εκείνος δέχτηκε με χαρά. Το «Rainbow Project» -όπως είναι η επίσημη ονομασία του πειράματος, έμεινε στην ιστορία ως το «Πείραμα της Φιλαδέλφειας», έχοντας στηριχθεί στη Θεωρία των Ενιαίων Πεδίων του Αϊνστάιν.

Η συμμετοχή του Αϊνστάιν δεν αμφισβητήθηκε ποτέ και δεν είναι βέβαιο αν η εξαφάνιση του πλοίου και η επανεμφάνιση του 18 λεπτά αργότερα αποτελεί προϊόν οπτικής εξαφάνισης, τηλεμεταφοράς ή χωροχρονικής μετακίνησης.

Κανένας απ’ τους παραβρισκόμενους δεν γνώριζε με πιο τρόπο θα προσπαθούσαν να καταφέρουν το ακατόρθωτο. Ο αρχικός στόχος ήταν να δημιουργήσουν γύρω από το πλοίο ένα ισχυρό μαγνητικό πεδίο το οποίο θα λειτουργούσε ως ασπίδα για τα εχθρικά πυρά και τορπίλες. Οι επιστήμονες όμως έδειχναν ανικανοποίητοι και αποφάσισαν να κάνουν το πλοίο κυριολεκτικά αόρατο. Να το εξαφανίσουν!

Τα μάτια του κόσμου είναι στραμμένα στο πλοίο και παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα. Ξαφνικά το περίγραμμα του πλοίου χάνεται σταδιακά και στο τέλος εξαφανίζεται τελείως απ’ τα μάτια τους.

Υπάρχουν αναφορές ότι το πλοίο εμφανίστηκε στο λιμάνι του Νόρφολκ στην Βιρτζίνια 300 χιλιόμετρα μακριά. Έκανε μέσα σε λίγα λεπτά ένα ταξίδι που υπό κανονικές συνθήκες θα χρειαζόταν 24 ώρες. Μετά από 18 λεπτά εμφανίστηκε πάλι στη Φιλαδέλφεια.

Οι μαρτυρίες θέλουν το πλήρωμα του πλοίου – «πειραματόζωου» να επιστρέφει με σημαντικές απώλειες σε δραματικά άσχημη κατάσταση. Ορισμένοι δεν επέστρεψαν ποτέ, με τους ειδικούς να κάνουν λόγο για «απώλειες κατά τη μεταφορά». Η μοίρα, όμως, ήταν ακόμη πιο σκληρή για όλους εκείνους που κατάφεραν να γυρίσουν. Το θέαμα που αντίκρυσαν όσοι τόλμησαν να εισέλθουν μετά την επανεμφάνισή του, ήταν αποτρόπαιο.

Άνθρωποι σε απόλυτη σύγχυση, λέγοντας ασυναρτησίες, με κενό βλέμμα, που έδιναν την εντύπωση πως είχαν χάσει τα λογικά τους, καθιστούσαν σαφές πως κάτι δεν πήγαινε καλά. Άλλοι, είχαν χτιστεί κυριολεκτικό στους τοίχους του πλοίου, ενώ πολλοί είχαν χάσει τη δυνατότητα ομιλίας. Λέγεται, μάλιστα πως πολλοί από τους επιζώντες εξαφανίζονταν και επανεμφανίζοντας για ώρες μετά την επιστροφή του πλοίου στο λιμάνι.

Αναφορές υποστηρίζουν ότι το πλοίο ταξίδεψε στο 1983, δηλαδή 40 χρόνια μπροστά στο χρόνο.

Μετά απ’ την ολοκλήρωση του πειράματος ο Αϊνστάιν κατέστρεψε τις σημειώσεις του λέγοντας τρομοκρατημένος ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι έτοιμος για τόσο μεγάλη γνώση.

Το 1951 η Αμερική δώρισε το συγκεκριμένο πλοίο στο Ελληνικό ναυτικό το οποίο μετονομάστηκε σε Λέων.

Ο θρύλος λέει ότι το 1950, κατά τη διάρκεια μια άσκησης στο Ιόνιο, το πλοίο εξαφανίστηκε για 2 μέρες. Μετά την επανεμφάνισή του το πλήρωμα έκανε λόγο για αλλαγές στο εσωτερικό του. Πόρτες σφραγισμένες και καλώδια που ξεκινούσαν απ’ το πουθενά και κατέληγαν επίσης στο πουθενά.

Κανένας δεν γνωρίζει αν όλη ή μέρος αυτής της τρομακτικής ιστορίας είναι αλήθεια ή είναι ένας ακόμα θρύλος, αλλά οι μαρτυρίες ανθρώπων που γνώριζαν άτομα απ’ το πλήρωμα που συμμετείχε στο πείραμα του 1943 αλλά και του συμβάντος στο Ιόνιο είναι εκπληκτικές.

Έκαναν λόγο για ναύτες που απέκτησαν νευρολογικά και ψυχολογικά προβλήματα, καθώς και κοινές παραισθήσεις τρομερών γεγονότων.

Είναι λοιπόν η θεωρία των ενιαίων πεδίων του Αϊνστάιν – που χρησιμοποιήθηκε στο πείραμα της Φιλαδέλφεια- μία μέθοδος για να ταξιδέψει ο άνθρωπος στο χρόνο; Είναι ένα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί ακόμη. Ίσως αν ο διάσημος φυσικός δεν κατέστρεφε, σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, τις σημειώσεις του να είχαμε μια γερή βάση προς την σωστή κατεύθυνση. Ίσως πάλι τα αποτελέσματα που θα είχαμε να ήταν καταστροφικά. Κανείς δεν ξέρει.

Είναι λοιπόν τα ταξίδια στο χρόνο εφικτά; Το όραμα της χρονομηχανής του Τζόρτζ Όργουελ θα μπορούσε να πάρει σάρκα και οστά; Η θεωρία του Άρθουρ Κλαρκ για εξωγήινους που εγκατέλειψαν τα φθαρτά σώματα τους και έγιναν ενέργεια του Σύμπαντος, με αποτέλεσμα να ταξιδεύουν ανάμεσα αστέρια στο διηνεκές; Θεωρητικά μοντέλα σπουδαίων επιστημόνων υποστηρίζουν την ιδέα αλλά η τωρινή επιστημονική γνώση δεν μπορεί να τα κάνει πράξη. Ίσως όμως μια μελλοντική, επιστημονικά εξελιγμένη, εκδοχή της ανθρωπότητας ή ένας εξωγήινος πολιτισμός με ισχυρή γνώση για τα διαστημικά ταξίδια να το έχει καταφέρει. Το πέρας του χρόνου θα εμφανίσει αυτά που το παρόν κρατάει κλειδωμένα.

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα, Κώστας Καμπάκης

Ένα Σχόλιο Προσθέστε το δικό σας

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *