ΤΑ ΠΙΟ ΣΠΑΝΙΑ ΖΩΑ ΣΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΦΥΣΗ

στις

Η φύση αποτελεί την αρχή του κόσμου, είναι αυτή που σύμφωνα με πολλές θεωρίες έπλασε όλα τα έμβια κι άβια όντα όπως έπρεπε. Όλα στη φύση έχουν πλαστεί καταλλήλως για να επικρατεί σωστή αλληλουχία. Το μεγαλείο της, θα έλεγε κανείς ό,τι ξεπερνά κάθε άλλο. Μια πολύ ενδιαφέρουσα πλευρά της, περιλαμβάνει τα σπάνια ζώα που βρίσκουν το καταφύγιο τους στην άγρια φύση.
Μερικά από αυτά είναι:
Το Natalus primus είναι ένα είδος νυχτερίδας: Θεωρείται ιδιόμορφο είδος και κατοικεί μόνο ένα σπήλαιο στο Cueva La Barca στο νησί και την επαρχία Isla de la Juventud, στη Κούβα. Ο πυκνός πληθυσμός είναι χαρακτηριστικός σε αυτό το ενιαίο σπήλαιο, αλλά αυτό το είδος είναι πιθανό να εξαφανιστεί λόγω του περιορισμένου εύρους της διασποράς του, εξαιτίας των ανθρώπινων διαταραχών και λόγω της απώλειας των οικοτόπων τους. Εκτιμάται μάλιστα ότι υπάρχουν μόνο 100 ώριμα άτομα στα προαναφερθέντα μέρη. Οι συγκεκριμένες νυχτερίδες τρέφονται κυρίως από σκώρους, γρύλους και σκαθάρια. Το είδος αυτό είναι αποδεδειγμένο πως έχει εξαφανιστεί σε όλη την Κούβα, γεγονός που κάνει φανερή την μείωση του πληθυσμού που θα μπορούσε κάτω από άλλες συνθήκες να έχει συνεχιστεί μέχρι και σήμερα. Η επιβίωση των Κουβανικών νυχτερίδων απειλείται από την καταστροφή των δασών και την τροποποίηση της σπηλιάς στην οποία κατοικούν.
Η αντιλόπη κυνηγού της Αφρικής ή αντιλόπη του κυνηγού, είναι ένα αρκετά απειλούμενο είδος αντιλόπης που συναντάται στα σύνορα μεταξύ Κένυας και Σομαλίας. Η παγκόσμια καταμέτρηση του πληθυσμού της Ηirola(το όνομα της αντιλόπης) υπολογίζεται σε 300-500 ζώα, δεν υπάρχουν είδη της τα οποία να βρίσκονται αιχμάλωτα σε κάποιο χώρο και ο άγριος πληθυσμός της συνεχώς ελαττώνεται. Είναι μια μεσαίου μεγέθους αντιλόπη, μαύρη σε χρώμα, με ελαφρώς ελαφρύτερα χρώματα στο κάτω τμήματα και μια λευκή ουρά που εκτείνεται μέχρι τις κνήμες της κι έχει πολύ αιχμηρά κέρατα. Όπως αναφέρει η διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης “Η απώλεια της Hirola θα είναι η πρώτη εξαφάνιση ενός γένους θηλαστικού στην ηπειρωτική Αφρική στη σύγχρονη ανθρώπινη ιστορία”.
Ο ρινόκερος της Σουμάτρας , γνωστός και ως τριχωτός ρινόκερος ή Ασιατικός ρινοκεραίος: Είναι ο μικρότερος ρινόκερος, αν και παραμένει ένα αρκετά μεγαλόσωμο θηλαστικό. Το ύψος του φτάνει τα 112-145 cm , με μήκος κεφαλής και σώματος 2.36-3.18 m και ουρά 35-70 cm. Το βάρος του παρουσιάζεται να κυμαίνεται από 500 έως 1.000kg. Συνηθίζουν να τρέφονται λίγο πριν νυχτώσει ή νωρίς το πρωί, ο ρινόκερος της Σουμάτρας, είναι φυτοφάγος κι η διατροφή του περικλείει νεαρά φυτά, φύλλα, κλαδιά και βλαστούς. Στην ιστορική εποχή, η ύπαρξη τους βρίσει της ρίζες της στη νοτιοδυτική Κίνα και συγκεκριμένα στο Sichuan. Στη σύγχρονη εποχή, βρίσκονται σε τεράστιο κίνδυνο αφού αποτελούν μόνο πέντε σημαντικούς πληθυσμούς στο φυσικό περιβάλλον: τέσσερις στη Σουμάτρα και έναν στο Βόρνεο.
Ο καφέ Λεμούριος: Πρόκειται για ένα είδος πιθήκου. Είναι ενδημικό είδος και ζει στη Μαδαγασκάρη. Το είδος του απειλείται με εξαφάνιση. Το όνομα τους προέρχεται από τον λατινικό όρο lemures που σημαίνει νυχτόβια πνεύματα κι αναφέρεται κυρίως στα σχιστά μάτια των νυκτόβιων ζώων. Οι Λεμούριοι θεωρούνται η αρχαιότερη οικογένεια των θηλαστικών. Λαμβάνοντας υπόψη διάφορα απολιθώματα που ανακαλύφθηκαν με το πέρασμα των αιώνων αποδεικνύεται πως αρχικά ζούσαν σε ολόκληρο τον κόσμο, με τη γέννηση όμως τον πιθήκων δεν μπόρεσαν να επικρατήσουν και το είδος τους περιορίστηκε για εκατομμύρια χρόνια, μόνο στη Μαδαγασκάρη.
Η Τζαμαϊκανή Ινγκουάνα Cyclura: Είναι ένα μεγάλο είδος σαύρας, ονομαζόμενο ιγουάνα, του οποίου η ύπαρξη ξεκίνησε στη Τζαμάικα και τώρα επιβιώνει μόνο στα δάση του Hellshire Hills, επίσης στην Τζαμάικα. Το όνομα της ( Cyclura ) προέρχεται από τον αρχαίο ελληνικό όρο κύκλος (circular) που σημαίνει «κυκλικό» και τον όρο μας που σημαίνει «ουρά», λόγω της χαρακτηριστικής πυκνής ουράς όλων των δακτυλιοειδών του συγκεκριμένου είδους. Η Ιγουάνα έχει πράσινο χρώμα το οποίο σκουραίνει στη περιοχή των ώμων. Η επιφάνεια του σώματός της σκουριάζει παίρνοντας ένα κίτρινο χρώμα, το οποίο ξεχωρίζει κάποια σημεία της. Πρόκειται για φυτοφάγο ζώο το οποίο τρέφεται κυρίως με φύλλα, λουλούδια και φρούτα. Η διατροφή της σπάνια συμπληρώνεται από έντομα και σαλιγκάρια ή άλλα ασπόνδυλα.
Το αμέσως επόμενο ζώο, ακούει στο όνομα Κομψός Βάτραχος: Στην οικογένεια των Bufonidae, συμπεριλαμβάνεται κι αυτός ο Κομψός Βάτραχος. Κατοικεί στις πλαγιές των Άνδεων και στο νησί της Γοργόνας, στη Κολομβία. Έχει λεπτό σώμα και μακρύ κεφάλι, έχει λεπτεπίλεπτα άκρα και ομαλό δέρμα. Τα χρώματα του κυμαίνονται από το σκούρο πράσινο μέχρι το κίτρινο κατά μήκος του σώματός του. Το είδος του έχει μειωθεί σημαντικά από τη πλευρά του Ισημερινού ενώ συναντάται περισσότερο στο νησί της Γοργόνας, ωστόσο αποτελεί κι αυτό είδος προς εξαφάνιση.
Η Σαλανόια του Ντάρελ: Ένα είδος των Ευπλερίδων, χαρακτηρίζεται από τα πλατιά της πόδια με τα μαξιλαράκια που εξέχουν, το τρίχωμα της έχει χρώμα κόκκινο το οποίο συνεχίζει και στο κάτω μέρος της. Κατοικεί σε έλη και τρέφεται με καρκινοειδή και μαλάκια. Ο μοναδικός οικότοπος στον οποίο συναντάται, είναι αυτός της Λίμνης Αλαότρα. Η τελευταία βέβαια απειλείται από την μόλυνση, την καταστροφή των ελών για την κατασκευή ορυζώνων, την υπεραλίευση και τα εισηγμένα είδη όπως εξωτικά ψάρια, φυτά, τον μαύρο αρουραίο και την μικρή ινδική μοσχογαλή, ένα άλλο μικρό σαρκοφάγο. Η κατάσταση όμως της Λίμνης δεν έχει αποτιμηθεί ακόμη επίσημα. Το DWCT(μια μη κερδοσκοπική μη εμπορική πύλη που στοχεύει στη διευκόλυνση της άγριας φύσης και της διατήρησης της φύσης παρέχοντας αξιόπιστες πληροφορίες και τα εργαλεία που απαιτούνται για αποτελεσματική εκστρατεία), εργάζεται για την διατήρηση της Λίμνης Αλαότρα και η περιοχή έχει ανακηρυχθεί προστατευόμενη μέχρι στιγμής.
Δεν θα μπορούσε να παραληφθεί, το Αλπακά, με καταγωγή από το Περού. Είναι γνωστό ζώο, κυρίως για τα μαλλιά και τα κουβάρια πλεξίματος. Κατοικεί στις ορεινές περιοχές του
Διάσημο ζώο στους κύκλους του μαλλιού και του πλεξίματος, το αλπακά ζει στις του Περού, της Χιλής και της Βολιβίας και όπου έχει καταφέρει να επιβιώσει από τα αρχαία χρόνια. Αποτελεί μηρυκαστικό ζώο της οικογένειας των καμηλών, της τάξης των αρτιοδακτύλων. Το ύψος του είναι συνήθως, περίπου 90 εκ. στο ακρώμιο και έχει μήκος περίπου 1,5 μ.
Τέλος, η τίγρη Quoll: Είναι ένα σαρκοφάγο μαρσιποφόρο ζώο, το οποίο κατοικεί στην Αυστραλία. Τα αρσενικά τιγράκια ζυγίζουν σχεδόν το ίδιο με τα θηλυκά, δηλαδή είναι περίπου 3,5 και 1,8 κιλά αντίστοιχα. Το είδος τους είναι το μεγαλύτερο σαρκοφάγο marsupial της ηπειρωτικής Αυστραλίας και το μακρύτερο σαρκοφάγο marsupial. Βάση ιστορίας η Quoll ζούσε σε όλο το νοτιοανατολικό Κουίνσλαντ, μέσω της ανατολικής Νέας Νότιας Ουαλίας, της Βικτώριας, της νοτιοανατολικής Νότιας Αυστραλίας και της Τασμανίας. Η Ευρωπαϊκή μεταρρύθμιση όμως, φαίνεται πως κατέστρεψε σοβαρά τη διανομή της τίγρης στην ηπειρωτική χώρα. Η μεγαλύτερη απειλή για την εξαφάνιση της Quoll είναι η καταστροφή των οικοτόπων
Όπως αποφαίνεται οι άνθρωποι έχουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης απέναντι στην ομαλή ισορροπία της φύσης, το οποίο δυστυχώς παραμελούν. Όλα αυτά αποκαλούνται πλέον σπάνια ζώα της άγριας φύσης, διότι το οικοσύστημα που απαιτείται για την αναπαραγωγή τους, έχει καταστραφεί από ανθρώπινες πρωτοβουλίες.
Ας αναλάβει λοιπόν ο καθένας τις ευθύνες του.

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα, Κλεοπάτρα Καρδολάμα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *