ΠΟΙΟΙ ΠΡΟΦΗΤΕΥΣΑΝ ΤΟN ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

στις

Ο Χριστιανισμός, αποτελεί τη μεγαλύτερη θρησκεία του κόσμου, καθώς οι πιστοί ξεπερνούν το ένα τρίτο της ανθρωπότητας, φτάνοντας τα 2,4 δισεκατομμύρια. Στη Χριστιανική πίστη υποστηρίζεται ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο υιός του Θεού, τον οποίο έστειλε στη γη για να σωθεί η ανθρωπότητα.

Ο Ιησούς Χριστός, μέσω της διδασκαλίας του, θεωρήθηκε πως δημιούργησε θρησκευτική αναταραχή και καταδικάστηκε με ποινή θανάτου από το Εβραϊκό δικαστήριο και συγκεκριμένα η ποινή του εκτελέστηκε με τη μέθοδο της σταύρωσης. Κατά τις ιστορικές πηγές μετά την σταύρωσή Του και τη ταφή του αναστήθηκε κι έπειτα αναλήφθηκε στους ουρανούς, αφήνοντας τους μαθητές του να συνεχίσουν τις δικές του διδασκαλίες.

Ολόκληρη η ανθρωπότητα, περίμενε τον ερχομό του «Μεσσία», ενός Σωτήρα που θα την λύτρωνε από τον θάνατο. Για τον λόγο αυτό, ήδη από τα αρχαία χρόνια άρχισαν να μεταδίδονται προφητείες για τον ερχομό Του με διάφορους τρόπους και σε διάφορους λαούς ανά τον κόσμο.

Κατά την εποχή του Βιργιλίου το σπουδαιότερο μαντείο της Ελλάδας (κάτω Ιταλίας), ήταν στο άντρο της Σίβυλλας της Κυμαίας. Οι Σίβυλλες ήταν μάντισσες της αρχαιότητας, οι οποίες είχαν το χάρισμα να προφητεύουν μελλοντικά γεγονότα με τη μέθοδο της έκστασης όπως οι Πυθίες. Στις Σίβυλλες αναφέρεται ο Ηράκλειτος το 500 π.Χ., για αυτές ωστόσο μαθαίνουμε και από τον Σωκράτη μέσω του Πλάτωνος, στο έργο «Φαίδρος».

Σύμφωνα με το αριστουργηματικό αυτό έργο του φιλοσόφου Πλάτωνος, η μάντισσα Σίβυλλη της Λιβύσσης είχε προφητεύσει ότι: «Αυτός πραγματοποιώντας τα πάντα με τον λόγο θα θεραπεύει κάθε άνθρωπο, θα καταπαύσει τους ανέμους με τον λόγο του και θα καθησυχάσει την θάλασσα την φουρτουνιασμένη, αφού την πατήσει με πόδια ειρήνης και με πίστη. Σε εμπτύσματα προσβλητικά τις παρειές του θα προσφέρει και την πλάτη του την αγνή σε μαστιγώσεις θα στρέψει. Ενώ τον ραπίζουν, θα σιωπά, για να μη καταλάβει κανείς ποιος είναι, τίνος (υιός) είναι, από πού ήλθε, για να μιλήσει στους νεκρούς. Και θα φορέσει στεφάνι ακάνθινο και θα του τρυπήσουν με καλάμι την πλευρά κατά την συνήθειά τους.»

Στο ίδιο έργο η Σίβυλλη η Δελφική προφητεύει:  «Του Αθανάτου (Θεού) τον μέγα υιό, πολυύμνητε, φανερώς εξυμνώ. Στον οποίο ο ύψιστος γονεύς θρόνο παρέδωσε για να τον λάβει εκείνος, που δεν γεννήθηκε, ως δισυπόστατος που ήταν λόγω της σαρκός, εμφανίσθηκε, και λούσθηκε στα ρεύματα του ποταμού Ιορδάνη, τα οποία οδηγεί σέρνοντας με απαστράπτοντα πόδια τα κύματα.»

Η Σίβυλλη της Κυμαίας στον «Φαίδρο» προαναγγέλλει : «Στα έσχατα χρόνια αντάλλαξε με την γη (τον ουρανό) και αφού ήλθε άσημος από τους λαγόνες της παρθένου Μαρίας εξέπεμψε νέο φως……και σαν ήλθε από τον ουρανό, ενδύθηκε θνητή μορφή, έγινε σάρκα μετά από πάροδο χρόνου και γεννήθηκε, πλάσθηκε όμοιος με μορφή θνητού και γεννήθηκε ως παιδί, με παρθενικό τοκετό, γεγονός που είναι μέγα θαύμα για τους θνητούς, αλλά καθόλου θαύμα για τον Θεό Πατέρα και τον Θεό Υιό. Όταν γεννιόταν το βρέφος, η γη ήταν γεμάτη χαρά, ο Ουράνιος θρόνος λαμπρύνθηκε και ο κόσμος ευφράνθηκε.»

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα, Κλεοπάτρα Καρδολάμα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *