Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΙΣΣΟΥ

στις

Μετά τον θρίαμβο του στον ποταμό Γρανικό και την κεραυνοβόλα προέλαση του στην Μικρά Ασία,ο Μέγας Αλέξανδρος,κινήθηκε για την κατάληψη της Παλαιστίνης ώστε να αχρηστέψει τον Περσικό στόλο,αποστερώντας του τα αγκυροβόλια του.Αφού αννέρωσε από ασθένεια κοντά στον ποταμό Κύδνο,προήλασε στην Συρία.Ο Δαρείος,με μία στρατιά από περίπου μισό εκατομμύριο,προχώρησε για να τον αντιμετωπίσει στην κοιλάδα των Σώχων.Είχε αναγκαστεί να ηγηθεί ο ίδιος των στρατευμάτων του,αφού λίγους μήνες νωρίτερα,είχε πεθάνει ο έμπιστος αρχιστράτηγος του Μέμνων ο Ρόδιος,ατυχώς δε,ο αυτοκράτορας,είχε ακούσει εισήγηση των σατραπών και είχε εκτελέσει τον Χαρίδημο τον Αθηναίο που είχε στρατιωτική πείρα.

Ελλείψει έμπειρων στρατιωτικών συμβούλων,ο Πέρσης βασιλιάς,έκαμε το μοιραίο λάθος.Αντί να παραμείνει στα ανοιχτά εδάφη,προχώρησε προς την Κιλικία,αχρηστεύοντας έτσι το μεγαλύτερο μέρος της στρατιάς του στις στενωπούς αυτής.Επιπροσθέτως,βασιζόμενος στον πελώριο όγκο των δυνάμεων του,ουσιαστικά προειδοποίησε τον Μέγα Αλέξανδρο για την προσέγγιση του,σκοτώνοντας ορισμένους τραυματίες που βρήκε σε μια μικρή πόλη αφού έτρεψε σε φυγή την μικρή φρουρά.

Βάσει των πληροφοριών που έλαβε ο Μακεδόνας στρατηλάτης,έσπευσε στην στενή κοιλάδα της Ισσού της οποία διέσχιζε ένα μικρό ποτάμι,ο Πίναρος.Το βράδυ,ασφάλισε τους άνδρες του και τους ξεκούρασε,ενώ την αυγή,ξεκίνησε μια πορεία 18,5 χιλομέτρων για να φτάσει έγκαιρα σε θέση μάχης.

Το πεδίο της μάχης,ήτανε εντελώς πρόσφορο για τις Ελληνικές δυνάμεις.Από το βουνό έως την θάλασσα,η απόσταση,ήτανε μόλις 2,6 χιλιόμετρα.

Για να αποφευχθεί η περικύκλωση,δόθηκε εντολή στον Παρμενίωνα,να κρατήσει άμυνα με το θεσσαλικό ιππικό στην αριστερή πτέρυγα προς την θάλασσα.

Ο ίδιος ο Αλέξανδρος με το επίλεκτο ιππικό των εταίρων,στάθηκε στο δεξί άκρο,απέναντι στους Κάρδακες,ο δε Δαρείος,ήτανε στο κέντρο,πίσω από το επίλεκτο πεζικό του,τους μισθοφόρους Έλληνες.

Περιμένοντας μάταια τους Πέρσες να επιτεθούν πρώτοι,ο Μακεδόνας βασιλιάς,ξεκίνησε τελικά πρώτος.Όταν έφτασε σε απόσταση βέλους,επιτάχυνε απότομα και αιφνιδίασε τους εχθρούς και πολύ σύντομα τους αποδεκάτισε.

Στην άλλη πλευρά,με τρομερές θυσίες ο Παρμενίων,κρατούσε άμυνα με κάθε μέσο,επιβραδύνοντας την περσική προέλαση και δίνοντας πολύτιμο χρόνο στον Αλέξανδρο,που πλαγιοκοπούσε το κέντρο,το οποίο και κατέβαλε μετά από πείσμωνα αγώνα.

Σε αυτό το σημείο,ο Δαρείος πανικοβλήθηκε και τράπηκε σε φυγή με το άρμα του αρχικά και μετά με άλογο.Αυτό,σήμανε και την κατάρρευση του όλου μετώπου,με το περσικό ιππικό,να τρέπεται σε φυγή.

Οι απώλειες της μάχης,ήσανε περί τους 100000 άνδρες για τους Πέρσες,για τους δε Έλληνες 300 πεζοί και 150 ιππείς.Δυστυχώς,ανάμεσα στους νεκρούς,ήτανε και ο διοικητής της μακεδονικής φάλαγγας,ο Πτολεμαίος του Σελεύκου.Περικυκλώθηκε από πολλούς αντιπάλους,σκότωσε πολλούς από αυτούς και στο τέλος,έπεσε ηρωικά αφού έσπασε το σπαθί του από τα πολλά χτυπήματα.Βαρύς ήτανε ο πόνος για τον Αλέξανδρο αφού τον θεωρούσε ως τον καλύτερο πολεμιστή του….

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα, Βασίλης Δεληβέρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *