Η ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΓΑΥΓΑΜΗΛΩΝ

στις

Έχοντας χάσει την πρόσβαση στα παράλια, καθώς και την επαρκή τροφοδοσία σε σιτηρά μετά την κατάληψη του συνόλου της δυτικής αυτοκρατορίας, ο Δαρείος, έπαιξε το τελευταίο του χαρτί. Κατανοώντας την υπεροχή του στρατού του Αλεξάνδρου, επέλεξε τη μεγάλη πεδιάδα των Γαυγαμήλων όπου θα μπορούσε να αναπτύξει το σύνολο του στρατού του το οποίο αποτελείτο από 1 εκατομμύριο πεζούς, 40 χιλιάδες ιππείς, 200 δρεπανηφόρα άρματα και 15 ελέφαντες.

Ο Αλέξανδρος, γνωρίζοντας πως οι Πέρσες πρέπει να ήτανε κοντά, προχωρούσε αργά. Πέρασε με δυσκολία τον Τίγρη και τον Ευφράτη, το δε ηθικό του στρατού, ήτανε στα ύψη από έναν οιωνό του μάντη Αναξίμανδρου που βασίστηκε στην έκλειψη της Σελήνης.

Ενεργώντας αιφνιδιαστικά, αιχμαλώτισε μερικούς ανιχνευτές του Δαρείου, οι οποίοι και τον πληροφόρησαν για το σημείο μάχης. Βάσει αυτών των πληροφοριών,ο Αλέξανδρος, οχύρωσε το στρατόπεδο για αποφυγή αιφνιδιασμού. Ξεκούρασε τους στρατιώτες του για τέσσερις ημέρες και μετά ξεκίνησε για την μάχη. Ο ελληνικός στρατός αριθμούσε 40 χιλιάδες πεζούς και 7 χιλιάδες ιππείς.

Σταματήσανε 5 χιλιόμετρα μακριά από τους Πέρσες και ο Αλέξανδρος με τον Παρμενίωνα, πήγαν σε μερικά υψώματα και μελέτησαν τη διάταξη των Περσών. Ακολουθώντας την συμβουλή του στρατηγού του, ο Αλέξανδρος, αποφάσισε επίθεση το πρωί. Παρέταξε τα στρατεύματα σε σχήμα τετραγώνου. Ο Παρμενίωνας ανέλαβε αμυντική αποστολή: Την αποτροπή της περικύκλωσης.

Ο Αλέξανδρος,έστησε μια αριστοτεχνική παγίδα: Προσποιήθηκε προσπάθεια υπερφαλαγγισμού πηγαίνοντας προς τα δεξιά, σε σημείο που οι Πέρσες δεν είχαν αποψιλώσει. Το δόλωμα,έπιασε. Το επίλεκτο ιππικό των Βακτρίων που ήταν η αιχμή του δόρατος, παρασύρθηκε εκεί όπου οι Μακεδόνες εταίροι τους εξολόθρευσαν.

Στην αριστερή πτέρυγα, ο στρατηγός Παρμενίων, με απεγνωσμένη άμυνα απέναντι στις συντριπτικά ανώτερες δυνάμεις του σατράπη Μαζαίου, κρατούσε άμυνα με αρκετές θυσίες.

Στο κέντρο,ο Δαρείος,εξαπέλυσε τα δρεπανηφόρα άρματα, οι Έλληνες όμως πολεμιστές χτυπώντας τα σπαθιά στις ασπίδες,δημιούργησαν τρομακτικό θόρυβο, τα άλογα αφήνιασαν και τα άρματα εξουδετερώθηκαν. Μόλις έγινε και αυτό, ο Αλέξανδρος, έκανε έφοδο με την Μακεδονική φάλαγγα και ανέτρεψε το επίλεκτο πεζικό του Δαρείου. Αυτό,σήμανε την κατάρρευση του μετώπου των Περσών και την άτακτη υποχώρηση τους προς τον ποταμό Λύκο.

Ο Αλέξανδρος, δεν τους καταδίωξε για πολύ, επειδή ο Παρμενίων, ήταν σε κρίσιμη θέση, επέστρεψε λοιπόν για να τον βοηθήσει,τρέποντας σε φυγή και τις τελευταίες δυνάμεις του Μαζαίου που φύγανε για την Βαβυλώνα πριν πλησιάσει ο Ελληνικός στρατός.

Στην μάχη αυτή,οι απώλειες των Ελλήνων,ήταν 1200 πεζοί και 300 ιππείς,οι δε Πέρσες,χάσανε 200000 πεζούς,1800 ιππείς και όλο το πολεμικό υλικό τους,την άλλη μέρα,σε παραλήρημα ενθουσιασμού,οι Έλληνες προσφώνησαν τον Αλέξανδρο ως βασιλιά της Ασίας,ο δε Δαρείος,κατέστη φυγάς.

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα, Βασίλης Δεληβέρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *