Ο ΑΓΗΣ Ο Δ’

στις

Ο Άγης ο Δ’, ήταν ο τελευταίος μεγάλος βασιλιάς της Σπάρτης. Βασίλευσε από το 244 έως το 241, όταν και θανατώθηκε. Με μεγάλη κληρονομιά, από τη γενιά των Ευρυπωντιδών, γιος του Ευδαμίδος και της Αγησιστράτης, εγγονός της Αρχιδάμειας. Όταν ανέλαβε τη βασιλεία, ο κοινωνικός ιστός της Σπάρτης, είχε αποσυντεθεί. Σειρά διεφθαρμένων βασιλέων-κυρίως απο την γενεά των Αγιάδων, με τελευταίο τον συμβασιλέα του Άγιδος,Λεωνίδα,κατά παράβαση της πατροπαράδοτης νομοθεσίας του Λυκούργου που απαγόρευε τη σώρευση πολύ πλούτου σε ένα άτομο, καταχρώντο τα λάφυρα από τους πολέμους, αντί να τα συνεισφέρουν στο ταμείο της πόλης. Δεδομένου πως οι χήρες των νεκρών πολεμιστών δεν είχαν πολλές δυνατότητες, οι 5 έφοροι, μαζί με την γερουσία και τον ένα βασιλέα, δανείζανε χρήματα με δυσβάσταχτους όρους σε αυτές τις γυναίκες, τους οποίους δεν μπορούσανε να τηρήσουν έως το τέλος και κατάσχονταν η ακίνητη περιουσία τους. Αποτέλεσμα ήταν το σύνολο της γης να συγκεντρωθεί στα χέρια λίγων, οι οποίοι, για να προστατεύσουν εαυτούς από πιθανή μελλοντική εξέγερση, βάσει νόμου, απαγόρευαν την εκπαίδευση στον πόλεμο των παιδιών όσων οικογενειών δεν είχαν κτήματα, νομοθεσία,η οποία αποδυνάμωσε τρομακτικά τον κάποτε ανίκητο Σπαρτιατικό στρατό.

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, πρώτο μέλημα του Άγιδος, ήταν η παραγραφή των χρεών και ο άμεσος αναδασμός της γης. Σε αυτή του την προσπάθεια στάθηκαν αρωγοί η μητέρα του, η γιαγιά του, φυσικά οι ακτήμονες και μερικοί αδιάφθοροι πολιτικοί, φιλόσοφοι και ρήτορες, προεξαρχόντων του Λυσάνδρου, του Μανδρικλείδος, του συγγενούς του Αγησιλάου και του γιού αυτού, Ιπποδάμαντος.

Ο έτερος βασιλιάς Λεωνίδας που αντιδρούσε μαζί με τους 5 εφόρους, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την Σπάρτη μετά την αποκάλυψη πως ήταν μισός Ασιάτης, από την μητέρα του, πράγμα που είχανε αποκρύψει οι 5 έφοροι,οι οποίοι επίσης ανετράπησαν.

Ενώ όμως όλα,δείχνανε να πηγαίνουνε προς οριστική λύση, ο Άγης, αναγκάστηκε να φύγει με τον στρατό για να πολεμήσει τον Άρατο,της Αχαϊκής συμπολιτείας που απειλούσε την Σπάρτη. Αυτή ακριβώς την απουσία του,εκμεταλλεύτηκαν οι αντίπαλοί του, δωροδόκησαν τον Αγησίλαο που αντικαθιστούσε τον βασιλιά και αυτός κυβέρνησε απολυταρχικά την Σπάρτη, λέγοντας πως το έκανε εξ’ονόματος του Άγιδος. Έτσι, όταν γύρισε ο Άγης, βρήκε τον λαό της Σπάρτης εναντίον του και αναγκάστηκε να καταφύγει στον ναό της Χαλκιοίκου Αθηνάς, αφού με τις κωλυσιεργίες του Αγησιλάου,η γη δεν είχε μοιρασθεί. Ξεγελάσθηκε από υπόσχεση για αμνηστεία που του μετέφεραν οι γιοί του Αγησιλάου από τους 5 εφόρους και βγήκε από τον ναό, χάνοντας την ιδιότητα του Ικέτου. Οι άρχοντες τον συνέλαβαν και τον εκτέλεσαν δια στραγγαλισμού μαζί με την μητέρα του και την γιαγιά του. Η μεταρρύθμιση που οραματίστηκε πραγματώθηκε 10 χρόνια αργότερα απο τον γιό του Κλεομένη των Γ’. Η ιστορία του και η ευγενική του ψυχή ενέπνευσαν τον Ιταλό ποιητή να εξυμνήσει την αγνότητα των προθέσεων του ανδρός μέσω της αριστουργηματικής του τραγωδίας: Agide.

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα, Βασίλης Δεληβέρης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *