ΘΡΥΛΟΣ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

στις

Ένα σημαντικό µέρος της αρχαιοελληνικής γραµµατείας και της µυθολογίας σχετίζεται µε τους ηγεμόνες , τους ήρωες , αλλά και τους θρύλους που αφορούν την Θράκη της Ελληνικής αρχαιότητας . Έτσι λοιπόν αναζητώντας κανείς στο ατελείωτο έργο της αρχαίας Ελληνικής γραµµατείας , θα εντοπίσει αρκετές αναφορές για την ζωή του Ορφέα και την κατάβαση του στον Άδη , αλλά και µία σειρά από αναφορές σε θρυλικούς βασιλιάδες όπως ο Σεύθης και ο Ρήσος , αλλά και µυθικούς ήρωες µε υπεράνθρωπες δυνάμεις , όπως ο Σπάρτακος . Οι σχετικοί µε την αρχαία Θράκη αυτοί μύθοι , που ως κοινό στοιχείο τους φέρουνε τους υπεράνθρωπους και γενναιόψυχους αυτούς ήρωες και βασιλείς ( είτε πραγματικοί είτε µυθώδεις ) µας αποκαλύπτουν τον πραγματικό χαρακτήρα της ψυχής των αρχαίων Θρακών , που ήτανε συνυφασμένος µε την γενναία ψυχή αλλά και το ηρωικό τους θάρρος.
Την µέχρι πρότινος «µυθική » Θράκη φαίνεται όμως να επιβεβαιώνει (µέχρι ένα σημείο βέβαια ) και η ίδια η αρχαιολογική σκαπάνη καθώς τα ευρήματα που ήρθαν και έρχονται συνεχώς στο φως , φαίνεται πως επιβεβαιώνουν την αμφιλεγόμενη αυτή πλευρά της αρχαίας ιστορίας .
Ήδη ορισμένες ανακαλύψεις στα εδάφη που κατά την αρχαιότητα αντιστοιχούσαν στην θρακική επικράτεια , όπως για παράδειγμα η Σευθέπολη , αλλά και το Περπερικόν , που σχετίζεται µ ε το αρχαίο µαντείο του Διονύσου , αποτελούν προϋποθέσεις πως ίσως κάποτε έρθει στην επιφάνεια και ένα µεγαλύτερο µέρος της Θρακικής ιστορίας , το οποίο µέχρι και σήμερα ίσως να θεωρούμε καθαρά µυθικό . 

Όποια όµως εκδοχή και αν ισχύει για τον αρχαίο θρακικό πολιτισµό , το σίγουρο είναι ότι για τους µεγαλύτερους φιλοσόφους της αρχαιότητας , η Θράκη είχε έναν χαρακτήρα κατ ’εξοχήν ιερό . Και πράγµατι η αρχαία Θράκη κατείχε µία µεγάλη πνευµατική παράδοση , ίσως την σηµαντικότερη της αρχαιότητας που στην συνέχεια  μεταδόθηκε εκτός από τους υπόλοιπους Έλληνες , και σε άλλους γειτονικούς λαούς .
Όµως ο θαυμαστός αυτός πολιτισµός άρχισε σταδιακά να αποδυναµώνεται από τα διάφορα γεωπολιτικά συµβάντα που βρήκανε αυτόν και την περιοχή του ως επίκεντρο . Αρχικά η Ρωμαϊκή κυριαρχία που διαπέρασε ολόκληρο τον Ελληνικό κόσμο , άρχισε να παίρνει στην κατοχή της τις όποιες σημαντικές πόλεις – αστικά κέντρα των Θρακών , µε αποτέλεσµα οι περισσότεροι πληθυσμοί να καταφύγουν είτε στην ύπαιθρο , είτε σε γειτονικές χώρες . Αλλά και μερικούς αιώνες αργότερα , όταν οι Θράκη ως κατ ’ εξοχήν από µακρινή περιοχή της Ανατολικής Ρωµαϊκής Αυτοκρατορίας ή Βυζαντίου , δεχόταν πρώτη τις εξωτερικές βαρβαρικές επιδροµές , υπήρξαν κάποιες επιδροµές που ουσιαστικά έφεραν και το τέλος του ήδη παρακµασµένου Θρακικού πολιτισµού . Βέβαια , το τελειωτικό χτύπημά που έφερε και το οριστικό τέλος του Θρακικού πολιτισµού , ήτανε η βαρβαρική επιδρομή των Σλάβων κατά τον 7 ο µ. Χ . αιώνα , οι οποίοι αναζητώντας κυριαρχία επί των θρακικών εδαφών ουσιαστικά αφάνισαν ότι απομεινάρι είχε απομείνει από τον παλαιό θρακικό πολιτισµό .
Έτσι , συµπεραίνουµε πως η περιοχή που τους έδωσε την δυνατότητα να αναπτύξουν τον θαυμαστό αυτό πολιτισµό τους , και τον τόσο πλούσιο σε πνευματικά αγαθά , κατά ειρωνικό τρόπο , ήτανε και αυτή που καλλιέργησε και τις προϋποθέσεις για την ολοκληρωτική και τελειωτική καταστροφή του πολιτισµού τους . 

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα, Ζήσης Φυλαρίδης

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *