ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ

στις

Η τεράστια αξία του Αριστοτέλη αναγνωρίστηκε πολλούς αιώνες µετά το θάνατό του. Από το 19ο αιώνα και µετά καµία παιδεία ή φιλοσοφική µελέτη δεν θεωρείται ολοκληρωµένη εάν δεν
περιλαµβάνει κάποια αναφορά στον µεγάλο φιλόσοφο.
Ο Αριστοτέλης δεν ήταν απλά αστρονόµος, ήταν διεπιστήµονας. Μεταξύ των αστρονοµικών
έργων του συµπεριλαµβάνονται τα εξής «ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΚΟΝ» (που χάθηκε) και τα «ΠΕΡΙ
ΟΥΡΑΝΟΥ» και «ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΚΑ» (που σώθηκαν).
Το «ΠΕΡΙ ΟΥΡΑΝΟΥ» δεν είναι έργο Αστρονοµίας, είναι κυρίως µια φιλοσοφική συζήτηση
ορισµένων κοσµολογικών αρχών! Ανθολόγηση µερικών στοιχείων:
• Το Σύµπαν είναι µοναδικό, πεπερασµένο, αιώνιο, αυτογενές και άφθαρτο.
Σήµερα υπάρχουν δύο βασικές κοσµολογικές θεωρίες: (1) η Θεωρία της Μεγάλης Έκρηξης και
(2) η Θεωρία της Στατικής Κατάστασης. Είναι προφανές ότι ο Αριστοτέλης πρέπει να
θεωρηθεί ως θιασώτης της 2ης θεωρίας. Ίσως είναι και ο πρώτος ο οποίος ευκρινώς διετύπωσε
τις βασικές αρχές της θεωρίας. Τα τελευταία 50 χρόνια έχει επικρατήσει η 1η θεωρία.
• Σύµφωνα µε τον Αριστοτέλη, το Σύµπαν αποτελείται από 56 σφαίρες, οι βασικές εκ των
οποίων είναι οµόκεντρες (αντί 26 του Εύδοξου και 33 του Καλλίπου). Στις σφαίρες αυτές, οι
οποίες αποτελούνται από κύριες σφαίρες και επίκυκλους, κινούνται η Σελήνη, ο Ήλιος, οι 5
γνωστοί, κατά την εποχή του Αριστοτέλη πλανήτες, και οι αστέρες.
• Η Γη είναι το κέντρο του Κόσµου, ακίνητη. Είναι σφαιρική ως συνάγεται από παρατηρήσεις
σεληνιακών εκλείψεων.
• Ο Γαλαξίας (η γαλακτόχρωµη ζώνη που κοινώς ονοµάζεται Ιορδάνης ποταµός), αποτελείται
από πολλούς µικρούς, θερµούς αστέρες. Η θερµοκρασία τους είναι µεγάλη και οφείλεται στην
τριβή µε την Πέµπτη Ουσία. Σήµερα, µε την ανακάλυψη της επιταχυνόµενης διαστολής του
Σύµπαντος, επανέρχεται η ιδέα ύπαρξης κάποιας Σκοτεινής Ενέργειας στην οποία οφείλεται η
επιτάχυνση. Μερικές θεωρίες που επιχειρούν να ερµηνεύσουν την επιτάχυνση του Σύµπαντος,
αναφέρονται σε µία Πεµπτουσία, λαµβάνοντας λαβή από την Αριστοτελική θεωρία της
Πέµπτης Ουσίας.
• Ο Αριστοτέλης θεωρεί ότι οι αστέρες δηµιουργήθηκαν από εκείνα τα σώµατα µέσα στα
οποία γεννήθηκαν, επειδή υπάρχει κάτι που εκ φύσεως περιστρέφεται. Σήµερα γνωρίζουµε ότι
οι αστέρες δηµιουργούνται κατά τη βαρυτική συστολή νεφελωµάτων αερίων και σκόνης. Η
αρχική στροφορµή των νεφελωµάτων προσδίδει στους αστέρες την περιστροφική κίνησή τους.• Στο έργο του περιγράφει µια επιπρόσθηση του Άρη από τη Σελήνη, η οποία πιθανώς έλαβε χώρα στις 4 Μαΐου 357 π.Χ. «Κάλυψε τον Άρη πρώτα από το σκοτεινό µέρος ο οποίος
ξαναβγήκε από το φωτεινό»

Σκάναρε και προχώρησε την έρευνα:Έρευνα, τμήμα Έρευνας Ε.Ο.Ε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *